W wiktoriańskiej Anglii okulary te były używane przez chorych na syfilis – przynosiły im ulgę ze względu na światłowstręt, powodowany przez tę chorobę, oraz dawały oparcie dla protezy nosa zakładanej, aby ukryć objawy schorzenia.
Pomysł ten nie był jednak nowy. Wcześniej szczególna odmiana okularów przeciwsłonecznych, chroniąca wzrok przed silnym światłem słonecznym na arktycznych pustyniach lodowych, używana była przez mieszkańców Arktyki (Inuitów). Były to okulary w postaci przesłon na oczy z wąską poziomą szczeliną sporządzoną w kości lub drewnieThe world's oldest sunglasses.
W 1964 roku wprowadzone zostały na rynek przez firmę Corning soczewki fotochromowe, przyciemniające szkła pod wpływem promieniowania słonecznego.
Obecnie zamiast szkła często stosowane jest półprzezroczyste tworzywo sztuczne, zazwyczaj barwione na kolor brązowy, ciemnoniebieski, ciemnozielony lub podobny.