thumb|250px|Struktura mezonu pi złożonego z kwarka górnego i antykwarka dolnego związanych silnym oddziaływaniem przenoszonym przez gluony. thumb|250px|Animacja próby rozdzielenia kwarków Swoboda asymptotyczna w chromodynamice kwantowej (QCD) – zjawisko oddziaływania kwarków ze sobą siłą, która jest proporcjonalna do odległości między nimi.
Tę własność teoretycznie przewidzieli w 1973 Frank Wilczek, David Gross i Hugh David Politzer, za co w 2004 otrzymali Nagrodę Nobla z fizyki.
Asymptotyczna swoboda objawia się tym, że gdy kwarki są blisko siebie, w odległości dużo mniejszej niż 1 fm, zachowują się tak, jakby były swobodne, ale gdy oddalają się od siebie, oddziaływanie pomiędzy nimi staje się coraz silniejsze. W przypadku oddziaływania elektromagnetycznego i oddziaływania grawitacyjnego jest na odwrót (zobacz: prawo Coulomba i prawo powszechnego ciążenia).