Gołyń – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Biała Rawska.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Wieś leży w północno-wschodniej części województwa łódzkiego i usytuowana jest pomiędzy miejscowościami Mszczonów i Rawa Mazowiecka, około 2 km od drogi szybkiego ruchu Warszawa – Katowice (E-67).
Osada leży wśród pól i sadów, a zamieszkana jest przez około 130 mieszkańców.
W odległości niespełna 1 km od Gołynia leży wieś Antoninów.
Historia mały|lewo|Dwór przed 1911 Wieś występuje w dokumentach historycznych już w 1404 r.
Od początków XVIII wieku dobra wsi Gołyń należały do rodziny Rylskich. W 1807 roku zostały one nabyte od braci Baltazara i Szymona Rylskich przez Ignacego Woyczyńskiego. Po śmierci Ignacego Woyczyńskiego w 1820 roku dobra przeszły w ręce jego żony Nepomuceny z Trzcińskich. W 1825 roku dotychczasowa właścicielka uczyniła swoim plenipotentem syna Stanisława Woyczyńskiego.