Miastenia (miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama, , ) – nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się nużliwością (szybkim zmęczeniem i osłabieniem) mięśni szkieletowych. Przyczyną miastenii jest proces autoimmunizacyjny, skierowany przeciwko receptorom acetylocholinowym.
Epidemiologia Częstość choroby wynosi około 50–125:1 000 000. Kobiety chorują 2–3 razy częściej od mężczyzn. Dwie największe grupy chorych stanowią młode kobiety w wieku 20–35 lat i starsi mężczyźni w wieku 60–75 lat.
Etiologia Miastenia jest chorobą o podłożu autoimmunizacyjnym. Przeciwciała są skierowane przeciwko receptorowi postsynaptycznemu na złączu nerwowo-mięśniowym dla acetylocholiny (AChR) lub znacznie rzadziej przeciwko tyrozynowej kinazie mięśniowej (MUSK) i najrzadziej przeciwko lipoproteinie (LPR4). W rzadkich przypadkach (do 5%) nie udaje się stwierdzić obecności wyżej wymienionych przeciwciał we krwi. Przyczyną objawów miastenii jest zniszczenie AChR, przez co impuls nie jest przekazywany z neuronu do mięśnia. Miastenia często współistnieje z innymi chorobami o podłożu autoimmunizacyjnym, jak choroba Gravesa i Basedova lub reumatoidalne zapalenie stawów.