Dwór Do najistotniejszych obiektów kultury materialnej znajdujących się w Ossem zalicza się pochodzący z końca XIX w. dwór (wraz z zespołem parkowym w ewidencji WKZ). Budynek dworu był podpiwniczony, murowany z cegły. Składał się z parterowego, niewielkiego korpusu i oficyny piętrowej, ukształtowanych na planie litery „L”. Podjazd, który dziś zamienił się w boczną drogę, prowadzi do pozostałości murowanej bramy, wzdłuż południowej strony oficyny. Dwufilarowy ganek dworu wychodził w przeszłości na dekoracyjny ogród. Otoczenie dworu stanowi park wiejski o powierzchni 5,8 ha (w tym 2 ha zieleni), urządzony w II połowie XIX w. Park, mimo skrajnego zaniedbania, nosi ślady ambitnych założeń krajobrazowych. W przeszłości jego teren stanowiły dwa kompleksy drzew, rozdzielone prawdopodobnie sadem. Na terenie parku utworzono kilka stawów, z których największy znajdował się w pobliżu dworu. Stawy były połączone siecią ledwie dziś widocznych kanałów, a pomiędzy dworem i taflą wody rozciągał się rozległy trawnik, wyznaczający granicę ładnego, ogrodowego wnętrza. Staw główny jest dziś wyschnięty, a wszystkie otwarcia widokowe w parku wypełniły się, przez dziesiątki lat zaniedbań, gęstym lasem samosiejek.