Taka rotacja usuwa superhelikalne skręty w cząsteczce. Wolna grupa hydroksylowa −OH cząsteczki DNA wchodzi w reakcję z grupą fosfotyrozynową, wskutek czego przerwana nić DNA zostaje połączona. Topoizomeraza I odłącza się od cząsteczki DNA.
Dodanie superskrętu:
Cząsteczka DNA wiąże się z centrum aktywnym topoizomerazy II, tworząc kompleks. Kompleks topoizomeraza II/cząsteczka DNA (segment G) wiąże się słabo z innym fragmentem DNA (segment T) za pomocą domen. Po dostarczeniu energii w postaci ATP następuje rozerwanie obu nici segmentu G. Segment T zostaje przemieszczony za pomocą domen (białek składowych cząsteczki) topoizomerazy II przez pęknięcie segmentu G. Pęknięte nici segmentu G zostają na nowo połączone. Topoizomeraza II otwiera domeny (segment G pozostaje związany z enzymem) i jest gotowa do związania kolejnego segmentu T.
Zobacz też inhibitor replikacji DNA
Przypisy
Bibliografia Berg, Stryer, Tymoczko: Biochemia, wyd. 4., Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, 2009
Kategoria:Izomerazy Kategoria:Replikacja DNA