Kariera naukowa Edwarda Flataua jest opisana w szeregu polskich opracowań, m.in. w pracach Hermana i opracowaniach innych autorów. Dobrym źródłem informacji jest wstęp do Księgi jubileuszowej Edwarda Flataua, wydanej za jego życia książki, która głównie zawiera artykuły naukowe uczonych z wielu krajów i przyjaciół naukowych, ale jest w niej też bibliografia i biogram napisany przez Bornsztajna. Dostępne są również opracowania dotyczące Edwarda Flataua w języku angielskim i niemieckim. W 1937 „Warszawskie Czasopismo Lekarskie” opublikowało numer poświęcony Flatauowi, w którym były wydrukowane artykuły jego uczniów. Drobne fakty z życia Flataua znajdują się we wspomnieniach Wacława Solskiego i Ludwika Krzywickiego.
Życiorys Płock Urodził się w 1868 w Płocku jako syn Ludwika Flataua (1831–1890) i Anny (1831 – 4 lipca 1898 w Płocku) z domu Heyman. Jednym z jego braci był Julian Flatau, który później osiadł wraz z rodziną w Poznaniu. Edward w 1886 ukończył Gimnazjum Płockie. W czternastym roku życia chorował na ciężki dur, przez dłuższy czas był nieprzytomny, po wyzdrowieniu zauważył, że ma znacznie lepszą i ostrzejszą pamięć, którą zachował do końca życia.