thumb|Grób Jerzego Jodłowskiego na Wojskowych Powązkach Jerzy Jodłowski (ur. 18 czerwca 1909 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 2000 tamże) – polski prawnik i polityk, sędzia Sądu Najwyższego, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III kadencji, wicemarszałek Sejmu II kadencji.
Życiorys Syn Augusta i Zofii. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim w 1931. W czasie studiów był działaczem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, następnie zaś Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej-Lewicy. Po uzyskaniu aplikacji pracował w latach 1937–1944 jako adwokat. W 1938 współzakładał Demokratyczny Związek Adwokatów Polskich. W czasie II wojny światowej wykładał na tajnych kompletach uniwersyteckich, był również zatrudniony w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim, następnie zaś był więźniem obozów koncentracyjnych Groß-Rosen i Mauthausen-Gusen.
Po wojnie pracował jako dyrektor departamentu w Ministerstwie Sprawiedliwości (1945–1949), a w latach 1949–1967 był sędzią Sądu Najwyższego. Od 1947 do 1950 zastępca profesora Uniwersytetu Łódzkiego, a od 1951 profesor postępowania cywilnego na Uniwersytecie Warszawskim.