Powstało niewiele karabinków tej wersji.
thumb|300px|Przekrój części zamkowej karabinu Martini-HenryA) śruba łącząca kolbę z tylcem komory zamkowejB) zamekC) oś zamkaD) tylec komory zamkowejE) dźwignia zamkowaF) oś zaczepy spustowegoG) zaczep spustowy (górna część)H) iglicaI) wślizg nabojowyJ) komora nabojowaK) sprężyna uderzeniowaL) zaczep spustowy (dolna część)M)oś wyrzutnikaN,O) ramiona wyrzutnika
Opis Martini-Henry był bronią jednostrzałową, z zamkiem obrotowym, o osi prostopadłej do osi lufy. Mechanizm spustowy ze sprężyną uderzeniową działającą bezpośrednio na masywną iglicę.
Zamek był otwierany przy pomocy dźwigni umieszczonej za osłoną spustu. Odchylenie dźwigni do dołu powodowało opadnięcie przedniej części zamka w dół i odsłonięcie wlotu komory nabojowej. Jeśli w lufie znajdowała się łuska, następowało jej częściowe wysunięcie przez wyrzutnik. Po ewentualnym całkowitym usunięciu łuski nabój wkładano ręcznie do komory nabojowej i zamykano zamek. Zamknięcie zamka powodowało napięcie sprężyny uderzeniowej (na prawej stronie komory zamkowej znajdował się