Agis IV (ur. 262 p.n.e.Bravo, Wipszycka „Historia starożytnych Greków tom III”, zm. 241 p.n.e.) – król Sparty w latach 244-241 p.n.e., podczas gdy na drugim z dwóch tronów spartańskich zasiadał bogaty Leonidas II (254-235 p.n.e.), ojciec Kleomenesa III (235-222 p.n.e.).
Życiorys Agis był marzycielem i rewolucjonistą, pragnął przywrócić Sparcie jej chwałę i dawną wielkość, jaką posiadała za półlegendarnego króla Likurga. Chciał wprowadzić dawny podział ziemi na równe działki, z których każdy obywatel miał posiadać jedną, nie praktykowane już wspólne posiłki, zaniedbane państwowe wychowanie, zniesienie długów oraz równość wszystkich Spartiatów. Był to plan rewolucji społecznej, której zaczęli obawiać się bogacze i możni w całej Grecji. Agis szybko przekonał do swych zamierzeń swoją matkę, Agesistratę, i babkę, Archidamię, kobiety zamożne i wpływowe, a następnie pozyskał swego wuja, Agesilaosa.
Przyjaciel Agisa, Lizander, został eforem w roku 243 p.n.e. i wystąpił z wnioskiem o podział ziemi. Wniosek odrzucono przewagą jednego głosu. Eforowie pozbawili wówczas władzy Leonidasa II, będącego przywódcą przeciwników reform Agisa.