W drugiej części 1944 roku na pojazdach montowano dodatkowe opancerzenie w postaci pancernych płyt na burtach pojazdów.
Wersja przeciwpancerna Równocześnie z pracami nad działem 40/43.M Zrínyi II w zakładach MAVAG w Dios-Györ opracowywano wersję przeciwpancerną tego pojazdu uzbrojoną w działo 43M (L/43) kal. 75 mm, które zastosowano w czołgu Turán III. Prace nad tą wersją rozpoczęto prawdopodobnie w maju 1943 roku. Rozpoczęcie produkcji działa, oznaczonego jako 44M Zrinyi I rohamagyu lub Zrinyi 75, planowano na czerwiec 1944 roku, jednak nigdy jej nie podjęto. Zbudowany prototyp był użyty wyłącznie do prób. W październiku 1944 roku prototyp był testowany w Hajmasker z sześciolufową wyrzutnią rakietową kal. 152 mm.
Zastosowanie bojowe Pierwsze oddziały artylerii samobieżnej armii węgierskiej zaczęto tworzyć już w lipcu 1943 roku w Hajmasker, lecz nie posiadały one jeszcze dział pancernych, a do treningu używano czołgów 41.M Turán II i 38.M Toldi IIa.
Pierwsze 40/43.M Zrínyi II dotarły we wrześniu 1943 r. (10 szt.) do 1 Batalionu Dział Szturmowych. Batalion liczył 3 baterie po 10 haubic. Pojazdy Zrinyi II były również na wyposażeniu 10 Batalionu Dział Szturmowych.