W XXI w. dużego znaczenia zwiększa się rola administracji publicznej w zaspokajaniu potrzeb zbiorowych społeczeństwa (czyli funkcja świadcząca administracji). Część zadań państwa w tym zakresie cedowane zostaje na organizacje pozarządowe i samorządy. Dużego znaczenia nabierają również samorządy miejskie, co wynika z urbanizacji, czyli rozrostu miast. Zjawisko przenoszenia uprawnień z administracji rządowej na rzecz samorządowej administracji miejskiej, nazywa się komunalizacją administracji publicznej.
Cechy administracji publicznej przymus, monopolistyczny charakter, trwałość, planowość (choć można wyobrazić sobie administrację zanarchizowaną, gdy urzędnik będzie, np. otwierał urząd o dowolnej porze dnia i nocy), ciągłość, stabilność, apolityczność, fachowość (osiągana dzięki wykształceniu urzędników, przygotowaniu praktycznemu i doświadczeniu), wyodrębnienie i uporządkowanie organizacyjne oraz kompetencyjne, legalizm (oparcie na obowiązujących przepisach prawa w zakresie prawa materialnego i proceduralnego), poszanowanie interesu publicznego tj. dobra ogólnego (czyli np. ochrona obywateli, ale i środowiska naturalnego w oparciu o konstytucyjne zasady zrównoważonego rozwoju i społecznej gospodarki rynkowej).