We Francji Pierwszym przełożonym i organizatorem dystryktu francuskiego był ks. Denis Coiffet (1988–2000), za którego czasów apostolat Bractwa objął Fontainebleau (1988), Narbonę (1988), Perpignan (1988), Saint-Martin-de-Bréthencourt (1988), Le Chesnay (1989), Lyon (1989), Nantes, Besançon, Pélussin, Saint-Étienne (1993), Périgueux (1995), Wersal (1995), Épinal (1996), Bergerac (1997), Saint-Jorioz (1999), Montmirail (2000), a przejściowo Paryż i Strasburg. W czasie rządów ks. Xaviera Garbana (2000–2006) Bractwo pojawiło się w Fontaine-lès-Dijon, Montélimar (2001), Bouloire (2002), St Maurice (2002), Hawrze (2002), Clermont (2003), Sees (2003), Bordeaux (2005), Tarbes (2005) a także czasowo w Angers i Tulonie. We Francheville k. Lyonu otwarto dom formacyjny dla kandydatów do kapłaństwa (rok duchowości, następne etapy kształcenia w seminarium w Wigratzbad). Następcą ks. Garbana został ks. Vincent Ribeton (2006–2015). Pod jego rządami Bractwo utraciło apostolaty w St Maurice, Le Chesnay i Montmirail, a także zamknęło dom formacyjny we Francheville.