Dawniej Dawniej w Długołęce istniała katolicka szkoła. Pierwsze informacje o niej pochodzą z roku 1588. Ówczesnym nauczycielem był pisarz kościelny Mathro, następnie w szkole uczyli: Hans Senf (od roku 1594) a na początku XVII wieku Wiktor Hildebrand. Ze szkoły tej korzystały także dzieci katolików z Domaszczyna, Szczodrego, Bykowa, Kamienia i Mirkowa. Wszystkie dzieci nie mieściły się w szkole, dlatego też co jakiś czas trzeba było powiększać budynek. W roku 1789 w miejscowej szkole uczyło się 34 dzieci. W 1792 roku liczba uczniów wzrosła do 40. Latem jednak klasa świeciła pustkami. Większość uczniów wypasała bydło i zajmowała się innymi pracami. Budynek szkolny po wieloletnim użytkowaniu podupadł i groził zawaleniem. Dopiero w roku 1801 do dyspozycji był nowy budynek, mogący pomieścić 30 dzieci. Nowoczesny, murowany budynek stanął w Długołęce w 1870 r. W roku 1924 dodano nowe piętro, na którym było mieszkanie służbowe kierownika szkoły. Na parterze były dwie izby klasowe i pokój nauczycielski.