W 1507 król polski Zygmunt I Stary przeniósł tę darowiznę na osobę biskupa Mikołaja Krapitza, z tym że po jego śmierci Starogród wraz z okręgami stać miał się znów własnością biskupstwa.
W 1570 miejscowość była własnością biskupstwa chełmińskiego. Gospodarowali w niej zagrodnicy oraz rzemieślnicy. Odnotowano także karczmę oraz młyn zbożowy. Na przełomie XVI i XVII wieku należał do dóbr stołowych biskupów chełmińskichInwentarz dóbr biskupstwa chełmińskiego z r. 1614 : z uwzględniem późniejszych do r. 1759 inwentarzy, Toruń 1927, s. IV.. W 1777 zamek starogrodzki został zniszczony. Wskutek I rozbioru Polski w 1772, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała ziemia chełmińska znalazła się w zaborze pruskim. W latach 1845–1856 proboszczem w Starogrodzie był ksiądz Kazimierz Kręcki.
Zabytki thumb|240px|Kościół pw. św. Barbary thumb|240px|Zabytkowy nagrobek księdza Kazimierza Kręckiego proboszcza w Starogrodzie w latach 1845-1856