Do sezonu 1981 zespół przystąpił z nowymi oponami oraz kierowcą. Nowym dostawcą został Michelin, którego po Grand Prix Francji zastąpiło Pirelli. Nowym partnerem zespołowym Riccardo Patrese został Siegfried Stohr, mający wsparcie firm Beta Tools i Ragno. W dwóch ostatnich wyścigach sezonu Włoch został zastąpiony przez Jacques’a Villeneuve’a, który się nie kwalifikował do obu tych rund. Patrese zdobywa trzecie miejsce w Grand Prix Brazylii i drugie w Grand Prix San Marino, ponadto zdobywa pole position do Grand Prix Stanów Zjednoczonych – Zachód 1981, które było jedynym w historii zespołu. Zespół z dziesięcioma punktami znalazł się na ósmym miejscu.
1982–1990: Rozwój, silnik turbodoładowany, umiarkowany sukces thumb|right|175px|Arrows A4 (1982) Pod koniec sezonu 1981 Patrese opuścił zespół i przeniósł się do Brabhama. Nowymi kierowcami na sezon 1982 zostają Marc Surer i Mauro Baldi. Podczas testów przedsezonowych szwajcarski kierowca doznał kontuzji – jego miejsce miał zająć Patrick Tambay. Francuz jednak zmienił zdanie i odszedł z zespołu, a jego miejsce zajął Brian Henton. Brytyjczyk zakwalifikował się tylko do jednego wyścigu, którego nie ukończył z powodu poślizgu. Surer zdobył pierwsze punkty dla ekipy podczas Grand Prix Kanady, dojeżdżając jako piąty.