mały|Kadr z filmu z Jerzym Duszyńskim mały|Kadr z filmu z Aliną Janowską mały|Kadr z filmu z Leonem Pietraszkiewiczem i Czesławem Piaskowskim mały|Kadr z filmu mały|Kadr z filmu mały|Kadr z filmu mały|Kadr z filmu Zakazane piosenki – polski czarno-biały muzyczny dramat wojenny z 1946 w reżyserii Leonarda Buczkowskiego, według scenariusza Ludwika Starskiego.
Film upamiętnia antyniemiecką i partyzancką twórczość muzyczną czasów II wojny światowej, jednocześnie przedstawiając w epizodach historię okupacji niemieckiej od kapitulacji wrześniowej, aż po wkroczenie Armii Czerwonej do Warszawy. Przedstawione w nim piosenki są w większości oparte na autentycznej twórczości wykonawców ulicznych i orkiestr podwórkowych.
Początkowo twórcy planowali zrobienie średniometrażowego dokumentu muzycznego, jednak po jego ukończeniu w 1946 zdecydowano się wydłużyć go do fabularyzowanej wersji pełnometrażowej. Tym samym Zakazane piosenki stały się pierwszym polskim filmem pełnometrażowym nakręconym po II wojnie światowej w kraju. Premiera filmu odbyła się w 1947. Cieszył się on sporym powodzeniem, jednak krytycy zarzucali mu fałszowanie rzeczywistości okupacyjnej i łagodzenie okrucieństw niemieckich tamtego czasu. W związku z tym film został wycofany z kin i skierowany do poprawy.