List wysłany do Berty przez Grzegorza Wielkiego jest tak lakoniczny, że na jego podstawie można udowodnić obie tezy. Pomimo swojej ostrożności, król był misjonarzom przychylny, dostali oni zezwolenie na osiedlenie się w pobliżu Canterbury, korzystali z kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Otrzymali również zgodę na odbudowę starego rzymskiego kościoła w samym Canterbury – kościół ten stanowił początek Katedry w Canterbury. Ponadto Augustyn założył kościół parafialny św. Marcina i klasztor śś. Piotra i Pawła Apostołów, ukończony dopiero po jego śmierci.
Misja w 601 W 601 roku Augustyn wysłał raport do papieża z przebiegu misji oraz poprosił go o pomoc. W wyniku tego Grzegorz wysłał nową misję, członkiem której był m.in. św. Mellit, która przywiozła sprzęt liturgiczny, księgi święte, paliusz dla Augustyna oraz list, w którym papież przedstawił swoją wizję organizacji Kościoła angielskiego. Nawiązywał on do organizacji kościelnej z czasów rzymskich i przewidywał założenie 12 biskupstw, które miały być podporządkowane 2 metropoliom. Południowej z siedzibą w Londynie z Augustynem na czele oraz północnej z siedzibą w Yorku – którego metropolita miał być podporządkowany Augustynowi do jego śmierci, a następnie miał być zupełnie niezależny.