w zamian za domostwa, ziemię i przywileje mieli obowiązek dostarczać do huty w Ozimku 200 sążni drewna rocznie. W 1784 r. Antoniów otrzymał prawa wsi. W 1793 r. w miejscowości wybudowano dodatkowe 4 dwurodzinne domy.
Od pocz. XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono skrzyżowany topór z piłą.
W 1858 r. mieszkańcy, którzy do tego czasu dzierżawili domy, stali się ich właścicielami.
Do głosowania podczas plebiscytu uprawnione były w Antoniowie 302 osoby, z czego 260, ok. 86,1%, stanowili mieszkańcy (w tym 258, ok. 85,4% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 296 głosów (ok. 98,0% uprawnionych), w tym 294 (ok. 99,3%) ważnych; za Niemcami głosowało 189 osób (ok. 63,9%), a za Polską 105 osób (ok. 35,5%). W 1930 r. do Antoniowa dołączono Niwę Schodzieńską, a 1 kwietnia 1939 r. Antoniów został włączony do Ozimka. 1 czerwca 1948 r. nadano miejscowości, będącej wówczas związanej administracyjnie z Ozimkiem, polską nazwę Antoniów.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: dom, ul. Młyńska 161, drewniany, z 1840 r., (przeniesiony do skansenu).