Bełcząc w XIX wieku wieś w gminie i parafii Czemierniki, oddalona o 3 wiorsty na zachód od Czemiernik. Według noty słownika „położona na wzgórzach, przy krawędzi lasów i mokradeł nad rzeką Tyśmienieą”. Wieś posiadała browar piwny. Długosz wspomina Bełcząc jako wieś graniczącą ze wsią Tarkawica (własność Firlejów) położonej na południowy zachód, w parafii Kocko (Długosz L.B. t.I, s.632). W spisie miejscowości Królestwa Polskiego z 1827 roku występuje jako wieś prywatna, zliczono tu wówczas 60 domów i 367 mieszkańców. (Według noty słownika opuścił ją Zinberg w swoim spisie z 1872 roku).
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bełcząc, po jej zniesieniu w gromadzie Czemierniki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.