W początku XV wieku miejscowa szlachta toczyła szereg procesów o własność wsi. W 1403 Hektor Ćmachowski dał swojemu bratu Mrokocie z Wróblewa część Białcza wartości dwóch kop groszy oraz zobowiązał go w ciągu kolejnych 3 lat do spłaty sumy głównej oraz zapłacenia za ten okres czynszu. W 1404 prowadził on także proces sądowy z bratem Sławętą z Kłodziska, oraz z jego dziedzicami, o udziały we Wróblewie i Białczu. W tym roku stoczył również przegrany proces z bratem Mrokotą z Wróblewa o części w Białczu, które należały do zmarłego brata Janusza z Wróblewa. W latach 1408-1409 Hektor zeznawał w sprawie sądowej o własność połowy jezior w Białczu twierdząc, że Wincenty Obrzycki kupując połowę wsi nie zakupił całych jezior w Białczu. W 1409 sąd wydał wyrok w sprawie własności wsi przyznając Sędziwojowi z Wróblewa połowę Białcza, darowaną mu przez żonę, a Hektorowi odmówiono prawa pozywania go za to do sądu.