i podaje, że książę pomorski Grzymisław nadał sprowadzonemu przez siebie zakonowi rycerskiemu joannitów niezbędne dla jego egzystencji uposażenie, między innymi dziesięciny z książęcej wsi BiałeGrzegorz M.,1999, „Świecie i księstwo świecko-lubiszewskie w świetle dokumentu księcia Grzymisława z 11 listopada 1198 r.”, w: „Świecie i ziemia świecka w 800 lecie istnienia”, praca zbiorowa, Bydgoszcz. Być może pod koniec XIII wieku wieś przeszła w ręce rycerskie. W 1302 r. źródła odnotowały fakt przynależności wsi do rycerza imieniem Stefan. W czasach krzyżackich (lata 1309–1466) wieś należała do Zakonu. W 1570 r. właścicielem Białego był ród Czapskich. Następnie, prawie do końca XVII wieku wieś posiadały różne rody, by w 1694 r. stała się własnością Kospot-Pawłowskich. W rękach Pawłowskich wieś była do 1812 r.Maercker H., 1886–1888, „Eine polnische Starostei und ein preussischer Landratskreis. Geschichte des Schwetser Kreises 1466–1873”, Zeitschrift des Westpreussichen Geschichtsvereins, Bd. 17–19. Dalsze zmiany właścicieli Białego łączyły się ze wsią Taszewo (obie wsie miały wspólnego właściciela).