Wydawnictwo „PLATAN“, Oświęcim 1994, , S.312—318.Zamek w późniejszym okresie stał się zamkiem zbójnickim, który został oczyszczony ze zbójców za czasów Zygmunta III Wazy.
W latach 1768–1772 w miejscowości stacjonowali konfederaci barscy. Pod koniec XVIII w. Ewaryst Andrzej, hr. Kuropatnicki w swym "Opisaniu królestw Galicyi i Lodomeryi" podawał: Bobrek. Którego zamku konfederaci dla wojsk austriackich dotrzymali, jest dziedziczny hrabiów Wielopolskich. Po rozbiorach Polski miejscowość dostała się w 1795 roku w granice zaboru austriackiego. W latach 1815–1846 znajdowała się w granicach Wolnego Miasta Kraków, gdzie w styczniu 1816 r. została siedzibą jednej z 17 gmin wiejskich. Po powstaniu krakowskim w 1846 r. tereny Wolnego Miasta, w tym Bobrek, inkorporowano jako Wielkie Księstwo Krakowskie do Austrii.
Wieś pod koniec XIX wieku wymienia Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1880 roku zajmowała ona obszar 2564 morg w tym 1342 morgi lasu oraz 156 domów, w których zamieszkiwało 882 mieszkańców.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bobrek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.
Zabytki Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Zespół kościoła parafialnego pw. św.