149-176.,
W 1351 Boleszyn należał do benedyktynów łysogórskich. Jako własność klasztoru występuje też w dokumencie z 1442. Według Długosza w XV wieku wieś miała 11 łanów kmiecych, 2 karczmy z rolą oraz 2 ogrodników. Dziesięcinę o wartości 10 grzywien pobierał klasztor posiadający tu swój folwarkFilip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom XV, str 192.. W rękach Benedyktynów Boleszyn pozostawał do czasów kasaty klasztoru 1819 W wieku XIX Boleszyn był wsią i folwarkiem w powiecie opatowskim, gminie Waśniów.
W 1827 wieś miała 25 domów i 190 mieszkańców. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego pod koniec XIX wieku wieś posiadała szkołę początkową, 44 domy, 302 mieszkańców, 396 mórg ziemi dworskiej i 673 ziemi włościańskiejFilip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom I, str 300..
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Boleszyn, po jej zniesieniu w gromadzie Waśniów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.