We wszystkich wsiach tych nie ma być krawców, szewców oraz kowali i dopóki nie skończy się wolnizna, to na milę od miasta nie miało być być kowala. Po upływie wolnizny natomiast zakaz ten obowiązywać miał na pół mili. W 1473 kasztelan kamieński i gnieźnieński Dobrogost z Ostroroga miał z miasta Lwówek oraz okolicznych wsi, w tym między innymi z Bolewic zapłacić karę synowi Piotra Mikołajowi z Moszczonej.
W 1538 w podziałach dóbr lwóweckich wieś Bolewice przypadła w 1538 Urszuli wdowie po Marcinie Lwowskim i jej małololetniemu synowi Stanisławowi, a w 1545 Stanisław syn zmarłego Marcina Lwowskiego otrzymał połowę Bolewic, zaś syn zmarłego Jerzego Lwowskiego Wojciech drugą połowę wsi wraz z łanami sołtysimi sołtysa Radło.
Z drugiej połowy XVI wieku zachował się dokument podziału majętności Ostrorogów Lwowskich dzięki któremu opisano okolicę wsi i wymieniono szereg lokalnych nazw. W 1571 starosta generalny wielkopolski rozdzielił pomiędzy Annę z Ostroroga Lwowską, wdowę po stolniku lwowskim Prokopie Sieniawskim oraz między Krzysztofa i Marcina Lwowskich. Podzielono między nich bory i lasy, jakie należały do dóbr miasteczek Lwówka i Trzciela, a w tym m.in. bór za Bolewicami, który biegł wzdłuż drogi wielkiej z Bolewic do młyna zwanego „Mniszek”.