Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bolewice należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, nowotomyski oraz lwówecki). Bolewice należały do okręgu lwóweckiego i stanowiły część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bolewice liczyły 680 mieszkańców i 53 dymy (domostwa).
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bolewice, po jej zniesieniu w gromadzie Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Urodzeni w Bolewicach Apolinary Kurowski – uczestnik powstania wielkopolskiego i powstania styczniowego.
Obiekty do zwiedzania We wsi na uwagę zasługuje: kościół parafialny pw.