część Boruszyna z dobrach czarnkowskich.
W 1560 opisano granice wsi Boruszyn i Ludomy, która biegła od kopca narożnego dzielącego Boruszyn, Oborniki i Ludomy, leżącego przy drodze wielkiej z Ludom do Szamotuł i w sąsiedztwie wzgórza Księża Góra (oryg. „Xieza Gora”). Granica biegła kolejno: przez ścieżki z Podlesia do lasu należącego do Ludom, przez drogę z Boruszyna do Ludom, przez drogę zwaną „Lengowa” (czyli prawdopodobnie biegąca przez łęgi) z Boruszyna do Ludom, koło barci zostawiając je po lewej stronie i dalej koło bagien. W 1561 kasztelan poznański Piotr Czarnkowski pozwany został przez kmieci ze wsi Ludomy, ponieważ przez podniesienie grobli przy stawie Spyrek pomiędzy Boruszynem a Sierakówkiem spowodował zalanie ich gruntów. W 1566 granica Bpruszyna z wsią Ludomy biegła od narożnika Boruszyna, Ludom i Sierakówka do narożnika przy Księżej Górze, położonego w pobliżu drogi z Ludom do Podlesia. Miejscowość wspominały historyczne rejestry podatkowe. W 1508 pobrano wiardunki wojenne od 10 łanów i dwóch karczm. W 1563 miał miejsce pobór od 4,5 łana oraz od karczmy. W 1577 kasztelan poznański Piotr Czarnkowski zapłacił pobór ze wsi.