Z części Macieja Bronikowskiego pobrano płatność od 1,5 łana, 2 zagrodników z rolą, od oracza od 2 pługów, a także odnotowano jeden łan i 2 zagrody opuszczone z powodu panującej wówczas zarazy.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Bronikowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Bronikowo należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło siedzibę majątku Bronikowo, który należał wówczas do Forstera. Według spisu urzędowego z 1837 roku Bronikowo (wraz z osadą leśną) liczyło 308 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 32 dymy (domostwa).
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bronikowo, po jej zniesieniu w gromadzie Śmigiel. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
We wsi stoi drewniany, zabytkowy kościół św. Franciszka z Asyżu.
Zobacz też Bronikowo, Broników
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Bronikowo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu” Strona szkoły podstawowej i gimnazjum
Kategoria:Bronikowo (województwo wielkopolskie) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)