W 1526 Zygmunt Stary zezwolił zakonnicom w Owińskach zakupić czynsz za 700 grzywien, z tym że zakonnica Jadwiga Bytyńska mogła z tej sumy podarować komukolwiek 200 grzywien. W 1533 Elżbieta wdowa po tenutariuszu kcyńskim Wojciechu ze Słupów skwitowała Piotra Konarzewskiego z sumy 1000 grzywien zapisanych jej na mieście Bytyń, wsiach osiadłych Rościegniewice, Witkowice oraz częściach wsi opuszczonych, Gorgoszewo i Bądowo. W 1537 Andrzej Konarzewski dał w dożywocie swojej żonie Dorocie córce zmarłego Jana Sławskiego miasto Bytyń, wieś Konarzewo, części wsi Witkowice, Gorgoszewo, Rościegniewice oraz wieś opuszczoną Bądowo.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych dzięki czemu zachował się XVI wieczny obraz miejscowości. W 1463 miasto Bytyń zapłaciło trzecią ratę cyzy w wysokości 10 groszy. W 1507 miał miejsce pobór z ról w mieście. W 1508 zapłaciło ono wiardunki wojenne z 8 łanów, z karczmy 7 groszy. W 1510 pobrano podatki z 5 łanów. W 1510 miejscowość była własnością szlachecką. Odnotowano w niej 8 łanów osiadłych, 5 łanów opuszczonych, 5 zagrodników. W 1563 miał miejsce pobór od 6 łanów, wiatraka, kocioła do palenia gorzałki, karczma, kowala, trzech mieszkańców. W 1577 płatnikiem poboru podatkowego była Dorota Konarzewska.