W latach 1470-99 jako właściciel wsi figuruje Andrzej Gryżyński zwany także Dłużyńskim. W 1479 zapisał on żonie Małgorzacie po 200 kóp posagu oraz wiana na połowie części w Włoszakowicach, Brennie oraz m.in. na połowie Dłużyny i połowie Charbielina. W 1510 we wsi odnotowano 1,5 łana opuszczonego, które uprawiała pani Włoszakowska. W 1513 Opalińscy odziedziczyli Dłużynę, Grotniki i Charbielin po śmierci Jarosława Gryżyńskiego i Małgorzaty Opalińskiej. W 1566 odnotowano we wsi pobór podatków od 3 zagrodników. W 1581 w części Andrzeja Gawrońskiego odnotowano kolonistę, który zapłacił pobór od pługa.
W 1568 opisana została granica Charbielina: kopiec narożny w błocie nad strugą, płynącą z lasu wsi Sokołowo do jeziora Trzebidzkiego dzielił wsie Trzebidza, Sokołowo oraz Dłużyna. Dalej biegła od tego kopca przez błoto do kolejnego kopca, który dzielił wsie Sokołowo, Charbielin oraz Dłużynę, a potem do 21 kopców granicznych ustawionych wzdłuż drogi z Sokołowa do Grotnik, zwanej Starą Drogą. Wspomniano przy tym ścieżkę z Dłużyny do Charbielina, kopce ustawione przez pole, aż do bagna, a następnie 12 kolejnych kopców granicznych wyznaczających granicę przez bagno aż do ostrowu.