Odzwierciedleniem jego historiozoficznych poglądów na ten temat była trylogia: Błyskawice (1907), Jakobini (1909) i Terror (1911), w której przedstawiał rozkład moralny ówczesnego społeczeństwa francuskiego i odrażające aspekty rewolucji. Została ona poprzedzona studium o charakterze popularnonaukowym, zatytułowanym Psychologia Rewolucyi Francuskiej (1906). Autor głosił w nim pogląd o konstruktywnym wymiarze konserwatyzmu i potępiał jednocześnie wszelkie formy radykalizmu politycznego. Trylogia została wznowiona w 2019 roku przez Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu i opatrzona przedmową prof. Marka Kornata.

Jeske-Choiński nie ignorował w swej twórczości tematyki polskiej. Dowodem tego były powieści o tematyce współczesnej autorowi: Trzeźwi (1885), Narwańcy (1888), oraz historyczne: Po złote runo (1892) oraz O mitrę hospodarską (1904), której akcja rozgrywa się w realiach Rzeczypospolitej ostatnich Jagiellonów. Powieści były wymierzone ideowo przeciw dominującym modom współczesnego świata. Przekazywały pogląd, że jeżeli życie społeczne przestaje opierać się na trwałych zasadach moralnych, to także prawo przestanie być przestrzegane, co w konsekwencji spowoduje upadek państwa. Jeske-Choiński przedstawiał w powieściach pochwałę tego, co uważał za prawdziwego, zdrowego ducha Europy.