Z czasem porzucił poglądy socjalpatriotyzmu i przeszedł na stanowisko internacjonalizmu.

Od 1895 r. działał w Litewskiej Socjal – DemokracjiAndrzej Friszke „Państwo czy rewolucja. Polsce komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892 – 1920“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2020, ISBN 978-83-66586-19-2, str. 52. W 1897 partia skierowała go do Kowna, gdzie redagował nielegalną gazetę w języku polskim „Robotnik Kowieński”, używając pseudonimu „Jacek”. Został aresztowany 29 lipca 1897, był więziony w Kownie i Wilnie, a w następnym roku zesłano go na 3 lata do Nolinska w guberni wiackiej; przeniesiony do (zw. także z dawna Kajgorodem) w tejże guberni. 28 sierpnia 1899 zbiegł z zesłania i przybył przez Moskwę i Wilno do Warszawy. Tutaj w imieniu grupy secesjonistów (na cele z Kazimierzem Truszewskim – Zalewskim) z Litewskiej Socjal – Demokracji, którzy uważali współpracę z rosyjskimi socjaldemokratami za drogę do skutecznej walki z monarchią, nawiązał kontakt z grupką dawnych działaczy rozbitej przez cesarską policję Socjaldemokracji Królestwa Polskiego skupionych wokół Jana Rosoła. Niedługo potem udał się do Wilna gdzie w imieniu grupy warszawskiej wraz z kilkoma wileńskimi działaczami socjaldemokracji oraz grupy „Związek Robotniczy” skupionej wokół Stanisława Trusiewicza-ZalewskiegoNorbert Michta „Julian Marchlewski.