W 1632 roku istniały już 2 karczmy w Ciechocinie, a liczba zamożnych chłopów wzrosła do 18. W XVIII wieku pojawili się w miejscowości zagrodnicy, którzy za zagrodę i kawałek ziemi płacili czynsz oraz świadczyli pracę w Bralewnickim folwarku, pojawili się też komornicy którzy się zatrudniali się u zamożniejszych chłopów i w folwarkach.
W drugiej połowie XVIII wieku starostwo zaczyna zmieniać zobowiązania kmieci głównie na czynsz, odchodząc od pańszczyzny. W 1772 roku Ciechocin liczył 227 mieszkańców, mieszkały w nim dwie rodziny sołtysie, 15 rodzin gburskich, wraz z parobkami i dziewkami, dwóch karczmarzy, kowala, koniuszego, pasterza, owczarza, 6 robotników, wdowy, kobiety niezamężne oraz 9 starych kobiet, wszyscy byli katolikami.
Według Spisu Pruskiego głów rodzin mieszkali w Ciechocinie w 1772 roku: sołtysi: Schwenimski Jacob, Patina Stanisław, kmiecie: Grunau Matteus, Kroll Jakob, Stolpmann Paul, Schefler Paul, Wollschleger Joseph, Ortmann Peter, Thiel Joseph, Brügmann Paul, Hopp Matthes, Gatz Paul, Berendt Peter, Hopp Peter, Schmelter Martin, Ortmann Paul, Noelck Johann, Rinck Lorenz, robotnicy: Scheffler Lorenz, Ott Georg, Brügmann Hentzel, Schmelter Matthes, Patzke Johann, kowal Schepler Jacob, karczmarz Brügmann Andreas, koniuszy Berendt Paul, pasterz Tesch Georg, owczarz Ceschke Joseph, oraz kobiety: Jatzkowa