mały|185px|Maria Koszutska mały|185px|Maria Koszutska Marianna Karolina Sabina Koszutska herbu Leszczyc ps. Wera, Kostrzewa, M. Zboińska (ur. 2 lutego 1876 w Główczynie, zm. 9 lipca 1939 w Moskwie) – polska nauczycielka, działaczka i teoretyczka ruchu robotniczego, dziennikarka; od 1902 członkini Polskiej Partii Socjalistycznej, członkini założycielka Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewicy (1906) i Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (1918); w latach 1908–1914 redaktorka Robotnika; po odzyskaniu niepodległości więzień polityczny w latach 1920–1921, od 1921 przebywała na emigracji, początkowo w Wolnym Mieście Gdańsku i w Niemczech, następnie w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, więziona przez NKWD od 1937.
Życiorys Maria Koszutska urodziła się w Główczynie koło Kalisza, w majątku ziemskim rodziców Karola i Zuzanny z Gzowskich, młodość spędzała w późniejszej posiadłości Koszutskich w Kadzidłowej, w ówczesnej guberni kaliskiej. W 1891 przyjechała do Warszawy na dalszą naukę do renomowanej pensji pani Henryki Czarnockiej przy ul. Brackiej 18. Wśród koleżanek jej znalazły się Beata Łysińska i Natalia Gąsiorowska, a w tym czasie uczyły się tam też m.in. Maria Wysłouchowa i Helena Radlińska.