Cirth lub kirth (sind. runy; od elfickiego rdzenia kir-, oznaczającego ciąć, rozszczepiać; qya. certar) – jeden z alfabetów opracowanych przez J.R.R. Tolkiena na potrzeby stworzonej przez niego mitologii Śródziemia.
Fikcyjna historia Pierwsze runy stworzyli elfowie ze szczepu Sindarów, mieszkający w Beleriandzie. Znaki te były wykorzystywane do tworzenia inskrypcji wyskrobywanych w kamieniu lub nacinanych w drewnie (podobnie jak nordyckie runy). W Drugiej Erze cirth rozprzestrzenił się na wschód Śródziemia, gdzie stał się znany (i zaczął być wykorzystywany) przez krasnoludów, ludzi i orków. Najstarsze runy przedstawiały się następująco: Spółgłoski30x30px p30x30px b30x30px mh30x30px m30x30px t30x30px d30x30px n30x30px k30x30px g30x30px ng30x30px r30x30px l30x30px ~ 30x30px h lub s30x30px s lub h30x30px ssSamogłoski30x30px i30x30px u30x30px e30x30px o
Przed końcem Pierwszej Ery w Beleriandzie, pod wpływem kontaktu z Ñoldorami i opracowanym przez nich alfabetem tengwar, doszło do uporządkowania i udoskonalenia cirthu. Tradycja przypisywała to dzieło elfowi Daeronowi (minstrelowi i uczonemu z dworu króla Thingola z Doriathu). Z tego względu ta wersja cirthu znana była jako Angerthas Daeron.