W 1883 rozpoczął studia na Wydział Prawa Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Członek I Proletariatu. Aresztowany w 1884, osadzony w Cytadeli Warszawskiej, oskarżony był m.in. o udział w przygotowaniu zamachu bombowego na biuro prokuratora Warszawskiej Izby Sądowej. W 1886 skazany na dziesięć lat i osiem miesięcy katorgi, karę złagodzono ostatecznie do ośmiu lat. Relegowany z uczelni. Katorgę odbywał w obwodzie zabajkalskim nad rzeką Karą (dopływ Szyłki). Po odbyciu katorgi od grudnia 1890 na zesłaniu w obwodzie jakuckim. W Jakucku prowadził badania etnograficzne i antropologiczne, interesował się problematyką rolnictwa syberyjskiego. Publikował na ten temat w Pamjatnoj Kniżkie Kraju Jakuckiego i w Zapiskach Vostočnogo Otdela Geografičnogo Obščestva.
W 1892 ożenił się z Krystyną Grynberg (ur. 1857), działaczką Narodnej Woli, skazaną w procesie 17 członków partii w 1883 na 15 lat katorgi. W okresie pobytu w Jakucji napisał wiele nowel i opowiadań z życia zesłańców politycznych, w tym opowiadanie: W jakuckiej jurcie, opublikowane później w 1902 w Kurierze Lwowskim. W 1895 otrzymał zezwolenie na wolne osiedlenie i wyjechał do Irkucka. Wydalony po kilku tygodniach, udał się do Bałagańska, a następnie do Minusińska. Współpracował tam z lokalnym muzeum, opiekował się biblioteką.