Sonatę fortepianową z 1948, którą oznaczył opus 1, skomponował specjalnie dla żony, pianistki Geneviève Joy.
Dutilleux tworzył we własnym awangardowym stylu, niezależnym od współczesnych nurtów. Uważany jest za kontynuatora francuskiej tradycji kompozytorskiej Maurice’a Ravela, Claude’a Debussy’ego i Alberta Roussela. Za swoje prace otrzymał wiele nagród, m.in. Grand Prix de Rome (1938, za kantatę L’anneau du roi), Prix du Portique (1953), Grand Prix National de Musique (1967), Ernst von Siemens Musikpreis (2005).
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna, tom II: C-D (pod red. Elżbiety Dziębowskiej), Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1984
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy kompozytorzy XX wieku Kategoria:Francuscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Honorowi Członkowie Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie Kategoria:Laureaci Praemium Imperiale Kategoria:Ludzie urodzeni w Angers Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Karola (Monako) Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Nauczyciele akademiccy École Normale de Musique Kategoria:Zmarli w 2013