Borodin o Zarębskim Gdy w 1877 roku Aleksandr Borodin odwiedził Liszta, zapoznał się również z Zarębskim. Oto fragmenty jego listów opisujące Zarębskiego: „Zarębski podszedł do mnie i począł prawić mi różne komplementy na temat mojej symfonii. Mówił po rosyjsku z silnym polskim akcentem. Była z nim jego narzeczona, berlinianka, również pianistka, bardzo ładniutka, ale nieprawdopodobna kokietka. Oboje ubrani niezwykle cudacznie, w oryginalne kostiumy, w kapeluszach o zdumiewającym fasonie, z długimi rozpuszczonymi włosami – stanowili widowisko krańcowo dziwne.” „Jako pianista Zarębski jest diabelnie utalentowany, ale również i jako kompozytor. W ogóle czeka go olśniewająca przyszłość.”
Twórczość utwory na fortepian (BN = Biblioteka Narodowa w Warszawie) Andante ma non troppo, BN. Romance sans paroles f-moll, ok. 1870, BN. Adieu f-moll, ok. 1870, BN. Maria, uw. do opery, pf 4 ręce, 1871, BN. Marsz, pf 4 ręce, 1875, zaginiony. Wielka fantazja, 1876, zniszczona przez kompozytora. utwory na fortepian o 2 klawiaturach, 1878, zaginione. Menuet op. 1 (n.p. 1879). 3 danses galiciennes, pf 4 ręce, op. 2 (Berlin 1880). Etiuda koncertowa, G, op. 3 (Berlin 1879). 4 Mazurki, pf 4 ręce, op. 4 (Berlin 1880). 2 morceaux en forme de mazurka, pf 4 ręce, op. 5 (Berlin 1881). Grande polonaise, Fis-dur, op.