Udało się jej przebić do Warszawy, gdzie - po wejściu w skład Armii „Warszawa” – przeszła do odwodu i stanęła w rejonie ulic 3 Maja i Marszałkowskiej.
Walczyła w obronie Warszawy do jej kapitulacji 28 września, zyskując sobie wysokie uznanie dowództwa Armii „Warszawa”.
thumb thumb thumb Obsada personalna dowództwa 25 DPW nawiasach podano stanowiska służbowe oficerów dywizji zajmowane przed mobilizacją. dowódca dywizji – gen. bryg. Franciszek Ksawery Alter oficer ordynansowy – ppor. rez. Marian Nowicki oficer ordynansowy - ppor. Jan Bajsarowicz oficer ordynansowy - ppor. Tadeusz Zakrzewski dowódca piechoty dywizyjnej – płk Julian Skokowski oficer sztabu - mjr Michał Augustyn Chrupek dowódca artylerii - ppłk Antoni Wereszyński (dowódca 25 pal) oficer sztabu - kpt. Kazimierz Budzianowski oficer służby wywiadowczej artylerii - kpt. Ludwik Ostrihansky oficer służby wywiadowczej artylerii - ppor. rez. Józef Bembel oficer łączności - por. Zygmunt Wroniecki oficer łącznikowy - kpt. Leon Horodyski referent - ppor. rez. Zbigniew Kowalczewski dowódca saperów dywizyjnych - mjr Gracjan Dąbrowski dowódca kawalerii dywizyjnej - rtm. Antoni II Paszkowski szef sztabu – mjr dypl. Edward Marceli Ostrowski oficer operacyjny - kpt. dypl. Bolesław Wójtowicz pomocnik oficera operacyjnego - kpt.