„Porażką myśli” było również zacieranie granic między kulturą wysoką a masową, „zdrada klerków”. Ta stosunkowo wczesna książka Finkielkrauta stanowiła prowokację wobec poglądów przeważającej części francuskiej inteligencji i jej politycznej poprawności. Podobnie drażniąco brzmi dla wydelikaconego paryskiego ucha nie tylko „nacjonalizm” tego autora w jego rozważaniu o „małych narodach”, ale i większość tez przedstawionych w pozostałych czterech wywiadach, które składają się na NiewdzięcznośćMarek Rapacki, „Jak nie czytać Finkielkrauta”, Gazeta Wyborcza, 26 grudnia 2005..
Publikacje Ralentir, mots-valises !, Seuil, 1979. Le nouveau désordre amoureux (z Pascalem Brucknerem), 1977. Le juif imaginaire, Seuil, 1981. La sagesse de l’amour, Gallimard, 1984. Porażka myślenia, NOWA, 1992, tłum. Maryna Ochab (La Défaite de la pensée, Gallimard, 1987). La mémoire vaine: du crime contre L’Humanité, Gallimard, 1989. Comment peut-on être croate?, Gallimard, 1992. Le Mécontemporain. Charles Péguy, lecteur du monde moderne, Gallimard, 1992. Zagubione człowieczeństwo, PIW, 1999 (L’Humanité perdue, Seuil, 1996). Niewdzięczność, SIC!, 2005 (L'Ingratitude.