W 1408 odnotowana została Wojsława, sołtyska dalewska, która wygrała proces z opatem lubińskim o sołectwo we wsi na podstawie wsteczy u Mikołaja Lubiatowskiego. W 1417 skutecznie odparła przed sądem roszczenia opata lubińskiego do 35 grzywien za sołectwo w Dalewie. W 1436 Wojciech sołtys dalewski zawarł ugodę z bratankami Pawłem oraz Katarzyną, o to że obsieje ich role oraz da im 7 grzywien oraz 11 łokci sukna pod karą umowną 30 grzywien, z której 10 grzywien miało przypaść, w razie jej uiszczenia, kościołowi parafialnemu w Dalewie. W 1446 imiennie odnotowana została Katarzyna córka sołtysa dalewskiego wraz z żoną Marcina sołtysa w Bieżynie. W 1470 Mirek sołtys dalewski wraz z ławnikami Tomaszem i Miłkiem zaświadczyli, że na sądzie uczciwa Helena mieszczka ze Śremu zeznała, że otrzymała spłatę ojcowizny i macierzyzny od swej siostry i jej męża Rokity, sołtysa dalewskiego zrzekając się wszelkich praw do tego sołectwa. W 1476 opatrzny Paweł sołtys oraz ławnicy Wojciech Dzvidz, Andrzej Miłek (Mylek), Andrzej Kopania i Wojciech Sys zeznali, że pracownik Mikołaj Rolyter lub Rokita, sołtys dalewski. zapłacił Dorocie siostrzenicy swej macochy, uczciwej Stanisławy, 26 grzywien tytułem ojcowizny i macierzyzny z sołectwa w dalewskiego.