Dąbrowica – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Słupia. Ma status sołectwa.
Wieś leży nad Pilicą. Nazwa wsi pochodzi od wielkich dębów, które rosły przed wiekami. Ostatnie potężne drzewo zostało ścięte w 1962 roku. Powierzchnia 910 ha.
Miejscowość ujęta jest w ogólnopolskim spisie terenów zasiedlonych przez bociana białego
Od 1963 r. w Dąbrowicy funkcjonuje remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.
Historia Historia wsi sięga XIV wieku. Kodeks Małopolski (t. I s.394) wymienia wieś w roku 1375 w brzmieniu Drowicza, jako De Dobrouicza występuje w roku 1379 (Kodeks Małopolski t.I s.408). Dąbrowicę w wieku XIX opisano jako wieś nad rzeką Pilicą, w ówczesnym powiecie włoszczowskim, gminie Rokitno, parafii Szczekociny. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z roku 1827 r. było tu 40 domów 257 mieszkańców. W roku 1880 wieś liczyła 51 domów i 360 mieszkańców.
Rozległość dominalna wynosiła 1782 mórg w tym dworskiej ziemi ornej 657, lasu 618 mórg, łąk 120 mórg, pastwisk 80 mórg i nieużytków 37 mórg. Włościanie posiadali: ziemi ornej 219 mórg, łąk 40 mórg i nieużytków 11 mórg.