Niemcy przeprowadzili kilka nieudanych kontrataków na Dębowiec, podczas których ginęło kilkaset ludzi dziennie. Walki o Dębowiec charakteryzowały się intensywnymi ostrzałami, częstymi kontratakami i skoncentrowaniem walk na małym obszarze. W ich wyniku zginęło po parę tysięcy żołnierzy po obu stronach, a także zniszczono kilka domów. Była to jedna z najbardziej destrukcyjnych bitew w rejonie. Do końca II wojny światowej część Dębowca pozostała w rękach niemieckich. Według lokalnych przekazów, Estończycy z 20 Dywizji Grenadierów SS mieli ukryć w rejonie wsi kolekcję cennych monet wywiezionych z Warszawy. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Wówczas w Dębowcu została osiedlona część polskich repatriantów z Kresów Wschodnich – z Chodaczkowa Wielkiego, Szwejkowa, Borków Wielkich, Kopyczyniec i Byczkowców koło Tarnopola oraz z Prus koło Lwowa na terenie obecnej Ukrainy, a także osadników z Małopolski – z Myślenic, Pcimia, Poręby, Mielca, Nowego Targu, Dąbrowy Tarnowskiej i Częstochowy.