Długie – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Osieczna w kompleksie leśnym Borów Tucholskich nad jeziorem Długim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. Wieś założona u schyłku w XVI wieku. Wtedy ulokowana była na półwyspie (długiennicy) oblanej wodami jeziora Długie. Teraz, po radykalnym obniżeniu się poziomu wód półwysep przestał istnieć. Uważa się, że pierwotna nazwa wsi brzmiała Długiennica.
Historia Była to wieś królewska (włościańska), podległa staroście gniewskiemu. Pierwszymi mieszkańcami była rodzina Szczygielskich. Pierwotnie zajmowali się pracą w lesie przy pozyskiwaniu drewna, wypalaniem węgla drzewnego, smolarstwem i rolnictwem (ziemie bardzo słabe). Jezioro Długie dostarczało ryb, las zwierzyny. Obecnie we wsi jest 16 budynków (w XIX wieku 24), kilka domów letniskowych, jest też charakterystyczny dla tego regionu budynek dawnej szkoły. Obok niej ceglany budynek dawnej karczmy czynnej jeszcze po I wojnie światowej.