Osoba prawna – jeden z rodzajów podmiotów prawa cywilnego. Osobę prawną definiuje się zazwyczaj jako trwałe zespolenie ludzi i środków materialnych w celu realizacji określonych zadań, wyodrębnione w postaci jednostki organizacyjnej wyposażonej przez prawo (przepisy prawa cywilnego) w osobowość prawną. Taka jednostka organizacyjna ma wtedy pełnię podmiotowości prawnej, w szczególności nabywa zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych (oraz odpowiednio zdolność sądową i procesową).
Osobę prawną charakteryzuje nazwa i siedziba. Osoby prawne nie mają wielu praw i obowiązków o charakterze cywilnym. Nie mogą na przykład sporządzać testamentów czy być spadkodawcą. Osoba prawna zawsze ma pełną zdolność do podejmowania czynności prawnych, czyli nie może zostać ich pozbawiona i nie można jej tych zdolności ograniczyć.
Historia i koncepcje osób prawnych Średniowiecze i renesans Jako pierwszy koncepcję osoby prawnej (jako „osoby fikcyjnej”) zastosował włoski teolog Sinibaldo Fieschi (przyszły papież Innocenty IV), w swoim dziele „Komentarz do pięciu ksiąg dekretałów”, opisując w ten sposób Kościół KatolickiAdam WIelomski, Innocenty IV i opis prawny teokracji papieskiej w średniowieczu, Collegium Andegavenum;