Dłużyna – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Włoszakowice.
Historia Wieś pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje prawdopodobnie od początku XIII wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie z 1210 jako Dyznik, 1278 Dłuzyno, 1286 Dlusino, 1294 Dluzino, 1421 Dluschyno, 1439 Dluszyna, 1440 Dluszino, 1445 Dluzina, 1453 Dluschyna, 1462 Dlusina.
Miejscowość początkowo była własnością szlachecką, a później stała się przejściowo wsią kościelną, a następnie ponownie szlachecką. Należała do lokalnych rodów szlacheckich Dłużyńskich, którzy od nazwy wsi utworzyli swoje odmiejscowe nazwisko, a także Gryżyńskich, Jaszkowskich, Włoszakowskich, Opalińskich. W 1445 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Charbielin.
Pierwsza wzmianka przypisywana wsi pochodzi z 1210 kiedy książę wielkopolski oraz kaliski Władysław Odonic nadał klasztorowi cystersów w Pforcie w Turyngii m.in. wieś Dłużynę w celu założenia nowego klasztoru w kasztelanii przemęckiej. Lokacja ta nie została zrealizowana. Identyfikacja Dłużyny z nazwą zapisaną w dokumencie jest jednak polemiczna.