W 1485 Andrzej Gryżyński sprzedał sołectwo w Dłużynie swoim siostrzeńcom Janowi i Wojciechowi braciom niedzielnym z Boszkowa za 100 grzywien z zastrzeżeniem prawa wykupu.
W 1510 we wsi były dwa łany sołeckie, 2 i 1/4 łana kmiecego, a wszystkie uprawiała pani Włoszakowska. W 1513 Opalińscy odziedziczyli Dłużynę, Charbielin oraz Grotniki po śmierci Jarosława syna Andrzeja Gryżyńskiego i Małgorzaty Opalińskiej. W 1520 nastąpił podział dóbr po ojcu i matce między Piotrem Opalińskim, a Łukaszem, Sebastianem, Janem i Maciejem dziedzicami we Włoszakowicach, w wyniku którego ci ostatni otrzymali m.in. Dłużynę. Wieś odnotowana została w rejestrach podatkowych. W 1530 w miejscowości pobrano podatki z 5 łanów, 3 grosze od karczmy. W 1563 odnotowano podatki z 10 i 1/4 łana oraz karczmy dorocznej. W 1581 z 12 łanów, od 2 komorników po 8 groszy oraz od jednego krawca.