Po wojnie ekshumowano zwłoki 10 żołnierzy Wojska Polskiego w pobliżu Dobromierza, poległych we wrześniu 1939 roku i pochowano we wspólnej mogile na cmentarzu w Nowej Wsi Wielkiej. W zbiorowych mogiłach spoczywa tu 513 mieszkańców gminy, rozstrzelanych przez Niemców jesienią 1939 r.
W latach 1945–1954 Dobromierz był gromadą wiejską wchodząc w skład gminy Solec Kujawski. Gromada obejmowała tylko wieś Dobromierz, podczas gdy leśnictwo Dobromierz należało do gromady Leszyce.
W latach 1947–1953 w dyskusjach na temat nowego podziału administracyjnego prowadzonych między starostwem bydgoskim a samorządami, przedstawiciele wsi opowiadali się za przywróceniem gminy Nowa Wieś Wielka i włączeniem do niej wsi Dobromierz. Po reformie administracyjnej z 25 września 1954 r. miejscowość znalazła się jako jedno z 16 sołectw w gromadzie Nowawieś Wielka. Obejmowało ono wieś i leśnictwo Dobromierz.
W 1948 roku we wsi istniała jednoklasowa szkoła powszechna w budynku gminnym. W 1951 r. uczyło się w niej 46 dzieci. W latach 60. była to szkoła niepełna, realizująca program 4 klas. W 1974 roku szkołę zlikwidowano, a dzieci włączono do obwodu szkolnego w Nowej Wsi Wielkiej. W końcu lat 40. XX w. w miejscowości założono również punkt biblioteczny.