o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().
W 1939 Dobrzyń liczył 275 osób, które zamieszkiwały 35 gospodarstw, w tym 11 o powierzchni od 20 do 100 ha. W połowie XIX wieku we wsi panowała epidemia cholery. Zmarłych chowano na założonym wówczas na jednym z sąsiednich wzgórz cmentarzu, który obecnie jest cmentarzem ewangelickim o potocznej nazwie "cmentarz choleryczny". Podczas I wojny światowej wieś poważnie ucierpiała. Zniszczono około połowy gospodarstw. Los nie oszczędził Dobrzynia również w styczniu 1945 roku. We wsi toczyły się walki Armii Czerwonej z broniącymi się Niemcami. Część budynków spłonęła, mieszkańcy chronili się ucieczką. Po wojnie większość rodowitych mieszkańców - Mazurów opuściła Dobrzyń.
Zabytki architektury i budownictwa Zabudowa mieszkalno - gospodarcza: dom nr 1,2,8 (1916r.); 7 i 15 (drewniany), budynek gospodarczy przy domu nr 15. Cmentarz ewangelicki z drugiej połowy XIX wieku. Aleje przydrożne Szańce i okopy z okresu I wojny światowej znajdujące się na okolicznych wzgórzach thumb|Dom w którym urodził się Erwin Kruk W Dobrzyniu urodził się Erwin Kruk, który w swojej książce "Kronika z Mazur" zawarł wiele informacji na temat historii Dobrzynia i okolicErwin Kruk, Kronika z Mazur, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989.
Zobacz też Dobrzyń nad Wisłą
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Dobrzyń (województwo warmińsko-mazurskie)