Miejscowość odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1510 wieś miała trzech panów: Stanisław Domaradzki miał 4 łany osiadłe oraz 2 łany sołeckie, Jadwiga jeden łan osiadły oraz 3 łany opuszczone i nieuprawiane, Stanisław Górecki dwa łany osiadłe oraz 3 łany opuszczone i nie uprawiane. Miejscowy folwark należał do wszystkich panów. Odnotowano także okoliczne lasy i bór. W 1510 odnotowani zostali również czterej miejscowi kmiecie, każdy gospodarujący na jednym łanie. Stanisław Szczedrzyk Domaradzki uprawiał 4 łany, kmieć Cryslek uprawiał jeden łan opuszczony należący do pana Stanisława z Góreczki, a dwa łany pozostały nie uprawiane. Kmieć Janek gospodarujący na jednym łanie, a trzy łany opustoszałe należały do pani Jadwigi Jakubowej. Sołectwo o rozległości dwóch łanów uprawiali Stanisław oraz Mikołaj Szczedrzykowie Domaradzcy. Płacili oni płacą dziesięcinę w postaci wiardunku wynoszącą ogółem 3 grzywny i 6 groszy. Oprócz tego odnotowano we wsi 11 łanów opuszczonych, z których płacono 7 wiardunków i 6 groszy. W 1513 jako właściciela we wsi odnotowano Jana Domaradzkiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Domaradzice (województwo wielkopolskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.